Nieuwsarchief:Opnieuw probleem met teakbeleggingen
Uit Hardhoutbeleggingen Wiki
Dit artikel gaat over een nieuwsitem in Het Parool de dato 11 februari 2006.
Inhoud |
[bewerken] Fouten
- Dit artikel verwijst foutief naar Robinia beleggingen als teakbeleggingen.
- Robinia Gold wordt afgekort als gewoon Robinia. Naar mijn weten is er geen bedrijf dat Robinia heet. -- Rowan
[bewerken] Samenvatting
- Wie o wie?
[bewerken] Opnieuw probleem met teakbeleggingen
Beleggers van het failliete hardhoutfonds Robinia eisen een schadevergoeding van zeventien miljoen euro van twee notarissen. Die verzuimden hun te wijzen op de risico's die verbonden waren aan hun teakbeleggingen.
Henk Schutten
Robinia Gold bood beleggers aan te investeren in de houtsoort Robinia Pseudoacacia die vergelijkbaar is met tropisch hardhout, maar waarvan de bomen ook in Europa konden groeien. Op elf locaties in Nederland werden percelen met Robiniabomen beplant. Beleggers betaalden 18.300 euro en zouden daarvoor over twintig jaar de netto-opbrengsten van 915 bomen ontvangen.
Maar in werkelijkheid zou slechts een kwart van het geld in grond en bomen zijn geïnvesteerd.
De beleggers verkeerden daarbij in de veronderstelling dat ze door het tekenen van notariële akten zekerheid verkregen in de vorm van bomen en percelen. Volgens advocaat mr. H. van Schuppen, die de belangen behartigt van 850 gedupeerde beleggers, hebben de notarissen, die een waarschuwingsplicht hebben, verzuimd hun cliënten op de risico's te wijzen. Door de inzet van notarissen is volgend Van Schuppen een 'schijnzekerheid' gecreëerd.
Robinia Gold kwam in 2003 in de problemen. Het bedrijf had al zijn bomen in Nederland geplant, maar na een muizenplaag legden meer dan 10.000 bomen tussen het Groningse Stadskanaal en Musselkanaal het loodje. Twee jaar later ging Robinia failliet.
De gedupeerde beleggers gaven het Amsterdamse kantoor Fort Advocaten opdracht een onderzoek in te stellen naar het bankroet. Daaruit is volgens mr. Van Schuppen gebleken dat de notarissen zich schuldig hebben gemaakt aan misleiding. Beleggers dachten dat ze eigenaar werden van grond, maar kregen in werkelijkheid slechts het recht op vruchtgebruik van de bomen.
De twee notarissen lieten tussen 1998 en 2002 zo'n 1200 akten voor Robinia passeren. Doordat de overeenkomsten notarieel moesten worden vastgelegd, werd bij de beleggers de indruk gewekt dat ze eigenaar van de percelen werden.
Volgens curator mr. J.M. van der Wulp kregen beleggers bij Robinia geen enkele zekerheid. Een kwart van de beleggers kreeg grond in eigendom, maar ze moesten daar extra voor betalen.
Verder ontbrak elke vorm van toezicht, 'want het ging om bomen, niet om aandelen' aldus Van der Wulp. "Het heeft mij daarom verbaasd dat de beleggers een notariële akte moesten ondertekenen. Er was geen enkele reden om de overeenkomst bij de notaris te sluiten."
Robinia Gold garandeerde beleggers dat ze minimaal hun inleg zouden terugkrijgen, maar in de praktijk kwam daar volgens advocaat Van Schuppen niets van terecht. Hij wil ook de bestuurders van Robinia aansprakelijk stellen. Volgens hem hebben zij de beleggers bewust op het verkeerde been gezet door de contracten notarieel af te sluiten.
De afgelopen jaren zijn in Nederland herhaaldelijk problemen geweest met beleggingen in hardhout. Toezicht in deze sector bestond tot voor kort niet.
De nieuwe Wet op de financiële dienstverlening, die sinds vorig jaar van kracht is, moet de transparantie verhogen. Momenteel lopen bij de Autoriteit Financiële Markten diverse onderzoeken tegen aanbieders van beleggingen in hardhout.
Curator Van der Wulp sluit niet uit dat de bomen, die aan het einde van de jaren negentig werden geplant, over vijftien jaar geld zullen opbrengen, zodat beleggers toch nog een deel van hun investering terugzien.
[bewerken] Verwante onderwerpen
| Onderwerp | Robinia Gold +, en Robinia + |
| Publicatiedatum | 11 feb 2006 + |
| Publicist | Het Parool + |
